Marijke van Dijk

Auteur | Schrijfcoach | Spreker

Schrijven vanuit een christelijke visie

Een dagboek brengt het verleden tot leven

Afgelopen donderdag was het zover, mijn eerste historische roman werd gepresenteerd. Na een paar weken van voorbereiding kon de presentatie in de bethelkerk gehouden worden. Mijn man Onno kondigde de avond aan en bedankte de sponoren die deze avond mogelijk hebben gemaakt. Daarna werd er een promotiefilmpje van het boek vertoont. Deze is te zien op YouTube onder de naam: Verzwegen Verleden – boekpromotie.


Totstandkoming Verzwegen Verleden

Aan de hand van een PowerPoint met zelfgemaakte foto’s en oud beeldmateriaal mocht ik iets vertellen over de totstandkoming van het boek. Samen met mijn man zijn we in juni van 2015 naar het Duitse plaatsje Oraniënburg geweest. Dit stadje ligt op een halfuur rij-afstand van Berlijn. In de bossen van de wijk Sachsenhausen ligt het concentratiekamp Sachsenhausen die als modelkamp fungeerde. De driehoek plattegrond stond symbool voor het totale naziterreur en moest de burger afschrikken. Na een indrukwekkende bezoek aan dit kamp overheerste bij mij de vraag: ‘Hoe is het mogelijk dat een westers, beschaafd land zich deze gruweldaad op zijn geweten kan hebben?’ en ‘Is het mogelijk dat dit in de toekomst zich weer voor kan doen?’ Met deze en andere vragen in mijn achterhoofd ben ik aan het schrijven gegaan. De vraag was alleen, vanuit welk personage schrijf ik dit verhaal? Ik besloot om een dagboekvorm te schrijven van een jonge, Duitse vrouw die in Oraniënburg opgroeide en de gruwelen rondom kamp Sachsenhausen meemaakte. Een vrouw die haar vraagtekens heeft bij wat haar wordt geleerd. Dit dagboek verwerk ik in het verhaal dat in deze tijd afspeelt. Dit in personage van Emma Bosgra die het dagboek in de kelder van haar hospita vindt. Zij gaat op onderzoek uit en wordt hierin gesteund door een hoogleraar geschiedenis David Nouwen.


Uitreiking eerste exemplaar aan wethouder Pieter van der Zwan.

Na de presentatie deed uitgever Cees Scholten zijn praatje en mocht ik vervolgens een boek overhandigen aan de wethouder Pieter van der Zwan van de Christen Unie. Hij benadrukte dat het verleden van de Holocaust niet verzwegen mocht worden en dat hij als politiecus een verantwoordelijke taak heeft om het voor de kwetsbare minderheid in de samenleving op te komen. Hij noemde als voorbeeld het vluchtelingenbeleid. Daarnaast vertelde hij over de 'Stroffelstienen'. Kleine bronzen steentjes die in de straat geplaatst worden waar eens Joodse burgers woonden. Een project die ook in Drachten is gerealiseerd.

Overal in Nederland maar ook in Europa zijn deze struikelsteentjes te vinden. Je struikelt als het ware over het verleden heen. Met als oproep, laat dit verleden niet verzwegen worden. Wees waakzaam...